Zelf chai latte maken – een ontgoochelende pelgrimage

Na een ochtend inspanning en bijbehorende kopjes koffie, wil een mens wel eens wat minder troep in zijn lijf gieten om warm doch geconcentreerd te blijven. In een koffietentje is een chai latte snel besteld en het resultaat mag er zijn: het is lekker warm, het smaakt winterkruidig en pittig. Omdat je ook wel eens thuis wat anders wil dan gewoon koffie en  thee, dachten we: chai latte gaan we eens zelf maken. Labster Maartje testte een paar recepten. 

Zelf chai latte maken alleen bovenkant

Mijn zoektocht naar een lekkere, chai latte om zelf te maken begint vrij naïef. Ha, ik dacht gewoon thee te kunnen zetten en daar een beetje melk bij te doen. Hoe kon ik weten dat mij een Indiana Jones-achtige expeditie te wachten stond? In een koffieshop is het immers zo in elkaar gedraaid. De serveersters zien er nooit totaal kaput uit als ze het komen brengen, dus ik had niet verwacht dat mijn eenvoudige wens thuis een chai latte te kunnen drinken een zweterige pelgrimage zou worden met niets dan hobbels en tegenslagen.

Chai Latte zelf maken: poging 1

zelf chai latte maken bradleys in een zakjeIk denk: zet een bak thee (met chai zakje van Bradley’s), warm een beetje melk op in een pannetje, klop dat met een garde, schenk het over de thee, strooi er een beetje kaneel over en: tadaa een zelfgemaakte chai latte. Zo ziet het er ook uit: als een feestelijke latte met die rossige coupe, hmmm. Dat wordt smullen. Maar deze zelf gebrouwen Chai met melk, zal ik het maar noemen, is heel ver weg een beetje kruidig, maar lijkt toch echt meer opgesmukt slootwater. Zelfs de volle melk is zijn smaak verloren. Alleen de kaneel smaakt ergens naar. Misschien had ik de goden verzocht door zo licht te denken over het bereiden van CL. Het resultaat is allesbehalve de kruidige, romige heerlijkheid die je bij een Starbucks of Coffee Company voorgeschoteld krijgt.

Chai Latte zelf maken: Poging 2
Chai latte laat zich dus niet zo eenvoudig maken als een, zeg cappuccino. Daar kun je bijna niet de mist mee ingaan. Tuurlijk, je moet uitkijken over de grens dat ze geen slagroom in je espresso gooien, maar dat is ook het enige ‘gevaar’. Een chai latte zal het resultaat zijn van noeste arbeid, misschien smaakt het daarom zo lekker. Een google search leert ouderwets theezetten niets met een cl te maken heeft. Het is een diva, die  uit het benauwende zakje moet worden gered en in een klein laagje water in een pannetje op heet vuur dient te worden gezet. De kruidige smaken die de chai thee maken tot wat ze zijn, moeten in het water trekken, door losjes te roeren. Prima, ik doe precies wat beschreven is, kook het zelfs nog wat langer, want ik vrees voor smaakloze troep en bam: weer niet weg te zetten. Het is als het zoutloze eten in een bejaardenhuis: je denkt gehaktbal, het is een meelbal. De horror!

Chai Latte zelf maken: poging 3
Ok, ok. Ik doe iets verkeerd. In mijn volgende stap richting de heilige graal, haal ik alles uit de kast en koop ik losse chai thee. Dat moet toch lekker worden. De geuren die uit het zakje komen, beloven heel veel goeds. Ik ruik de winter en krijg flashbacks naar vroeger van eindeloos spelen in de sneeuw, chocomel bij de open haard, een sneeuwfort bouwen met iedereen uit de buurt en net als we klaar zijn de macht in het dorp over te nemen, naar huis te worden gesleurd en in een saai bed te worden gelegd. Ah, chai, daar doe ik het zelf chai latte maken chai tea kokenallemaal voor. Voor dat ene geluksmomentje op de dag, waarin de tijd even stilstaat. Met frisse moed begin ik aan poging 3. De verse theekruiden in een klein laagje water en melk, ik vind zelfs een kaneelstok, die ik er ook bij doe. Ik roer voorzichtig, laat het goedje niet koken. Het hele huis ruikt heerlijk, het is vrede op aarde. Omdat ik nog even wil douchen, zodat ik schoon en wel aan mijn chai latte kan zippen, laat ik het geheel langer staan dan strikt noodzakelijk. Ik heb er zin in, laat maar komen. Een paar voorproefjes uit de pan, smaken veel belovend, maar ik durf niet te hopen. Het kruimelige geheel moet uiteraard door een zeefje worden gehaald en het resultaat ziet er minder geslaagd uit. Wat de hel, het gaat om de smaak. En, dames en heren, ook dat valt tegen. Ik zeg het maar meteen. Weer die laffe smaak ergens achterin, maar niet dat pittige waar ik zo op hoopte. Niet dat vuur in combinatie met de zachte, romige smaak van melk. Niet de perfectie van een chai latte die menig serveerster mij bracht.

Chai Latte zelf maken: poging 4
‘Hoe kan het zijn dat een intelligent iemand die het in het leven heeft weten te schoppen tot Labster denkt dat grote ketens hun massawaar met verse kruiden brouwen in pannetjes op een fornuis?’ Hoor zelf chai latte maken david rio tiger spiceik u denken. Nu, dat was niet direct met eerste gedachte, maar ik heb mij laten meeslepen door het Oosterse element van het geheel en de idee dat die pittige smaak van lekkere kruiden moesten komen. Ik had op mijn bedevaart al een paar keer paden gekruist met een poeder. In al mijn spirituele zenheid, besloot ik onbewust het poeder categorisch te negeren. Poeder is het resultaat van gifmengers en is dien ten gevolge niet te vertrouwen. Zeker als het resultaat eten of drinken zou moeten zijn. Vroeger gebruikte ik het nog wel eens voor een soepje of bechamelsaus, maar vroeger kauwde ik ook superveel kauwgom om stickers van Beverly Hills 90210 te kunnen verzamelen in een bewaarboekje. Wat kan ik zeggen? Ik ben gefocust en inmiddels alleen nog maar resultaatgericht. Bovendien ben ik behoorlijk wanhopig. En dus stap ik op mijn fiets naar de vrij gezellige Espressobar Tazzina aan de Brouwersgracht om een bak poeder te halen van David Rio. Kosten? Tien fucking euro. Volgens de verpakking kun je er tien chai latte’s van maken. TIEN!! Dat is ten eerste een euro per zelfgemaakte chai en ten tweede 40 gram poeder per thee! Het is Amerikaans en die houden van zoet, hou ik mezelf maar voor. Om er toch nog wat plantaardigs bij te doen, gebruik ik soyamelk voor het mengsel. Het resultaat ziet er goed uit en komt het dichts in de buurt van wat ik ken, maar het blijft poeder. En net als met poedercappuccino is het resultaat chemisch en te zoet. Met de moed platgetrapt in mijn sloffen, besluit ik de volgende dag maar naar het recept te vragen van een keten. Hoe wordt dat Satanmengel toch bereid? Moet er bloed bij van een stipt op middernacht door de keel gesneden vleermuis?

Voor de deur van de Coffee Company slaak ik in minizuchtje. Binnen enkele minuten zal de chai latte geen geheimen meer voor me kennen. Ik bestel een medium to go, reken 4,50 euro (!!) af en stel mijn zelf chai latte maken coffee companyvraag. Het vriendelijk meisje aan de andere kant van de zwarte toonbank begrijpt eerst mijn vraag niet. Daarna reikt ze naar de koelkast en toont de truc. In haar hand houdt ze een pak vast van het merk Yogi Tea. “Gewoon dit en daar doen we wat melk bij.” Ik kan u niet vertellen hoe ik mij voel. Een pak?! Al die tijd kwam die kruidige perfecte, in mijn ogen supergezonde, chai latte uit een kartonnen doos? Minder erg dan poeder, dat wel, maar het sprookje is voorbij. De opgewarmde mix smaakt niet meer zo lekker als voorheen. De wereld is weer een cynicus rijker, die een lekkere kruidige bak thee met een Oosterse naam met argusogen had moeten bekijken. Het schoolvoorbeeld van de consumptiemaatschappij: chemische troep verpakt als ‘eerlijk product’, dat vervolgens niet te evenaren is met de echte kruiden en melk.

Mocht er iemand zijn die mijn aan diggelen geslagen droom weer kan lijmen met een goed chai latte recept met échte kruiden, reageer hieronder! Tot dusver krijgt de zelfgebrouwen chai latte een dikke thumbs down en dus geen S.O.A.

 

 

nosealofapproval

Yogi thee is online te bestellen voor €3.29 // http://www.deonlinedrogist.nl/yogi-thee-chai-p-2624.html

3 Reacties
  1. 17 maart 2016
  2. 17 maart 2016
    • 17 maart 2016

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *